Tot grote spijt van mijn ingewanden houd ik best van pittig eten, al is dat in de loop der jaren tamelijk afgezwakt.
Destijds was ik het macho type dat sambal rechtstreeks uit de pot lepelde. Tegenwoordig ben ik nog steeds macho, maar komt het sambal lepelen me op een 4-daagse quarantaine in het hok onder de traphal te staan. Vrijwillig.
Wij zijn – in een vlaag van cultureel bewustzijn – ook wel eens in een Thais restaurant verzeild geraakt en zo snugger geweest – dachten we – om een ‘mild’ gerecht uit te kiezen. Op de kaart stonden die aangeduid met 1,2 of 3 pepertjes om de gradatie aan te geven. Na de meest intensieve huilbui ooit, de nawerkingen van het brandblusschuim in onze mond, en ons ontslag uit de spoedafdeling van het dichtsbijzijnde hospitaal kwamen we tot de conclusie dat de gemiddelde Thai blijkbaar een andere definitie van ‘mild’ heeft dan wij.
Maar goed, af en toe mag het wat extra, zoals deze lekkere rijstschotel. De bijhorende (mini)loempias zijn niet zelf gemaakt omdat ik knettergek wordt van het gepruts met filodeeg (ik werk er aan). De groenteloempia’s van het merk Shiwa zijn gelukkig 100% plantaardig en erg lekker.
Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met HEMA. Je staat voor een nieuwe…
Brood dat nog warm is van de oven, dampende schalen bonen, en familieleden die met…
Tussen witte muurtjes en blauwe luiken, ergens in de schaduw van een citroenboom, viel het…
Dit artikel is geschreven in samenwerking met HEMA Op koude dagen wil je iets op…
De vraag naar vegan en plantaardige voeding is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Wat ooit…
Ceremoniële cacao wordt steeds vaker gebruikt als onderdeel van rituelen, meditatie, yoga en bewustzijnswerk. Anders…